Gezellige verhalen
Hoe schrijf je fantasy en sciencefiction?
Vier fijne vondsten via boekwinkeltjes.nl voor mijn `boeken over boeken`-kast.
(Eigenlijk 8, maar daarvan was eentje voor Martijn en er zaten drie verhalenbundels bij, van Margriet de Moor, Virginia Woolf en Rita DeMeester)
Een heel klein minibuitje. De onderste is tweedehands en was niet heel goedkoop, maar dit deel in de serie is nergens goedkoper te vinden.
Paar bijzondere romans en nog twee non-fictieboeken.
Het ene wijntje op het zonnige terras deed me bijna de nek om. Ik was zo tipsy en sleepy. Ik drink vrijwel nooit wijn (of alcohol in het algemeen), misschien pakte ie daardoor zijn kans. 😂 Maar ik heb de bushalte gehaald en ben samen met mijn boeken veilig thuisgekomen.
Een kleine boekenbuit. De bovenste twee zijn van/voor Martijn, die lees ik na hem. De Harpman komt in januari ook in het Nederlands uit (als Orlando klassieker), het zijn drie novellen gebundeld. Het is vertaald uit Frans, dus NL of Eng maakt mij niet zo veel uit.
Ik las `The Golden Kite, The Silver Wind` uit deze collectie van Ray Bradbury over twee mandarijnen (de leiders, niet de vruchten) van twee steden die elkaar aftroeven met de vorm van hun stad. Hilarisch en briljant.
`Poverty made a sound like a wet cough in the shadows of the room.`
Van Grace Paley las ik een verhaal waarvan ik de titel even niet terug kan vinden. Over een nasty man, wiens twee jonge kinderen zijn ontvoerd. Zijn trots weerhield hem ervan het losgeld te betalen. Mooi geschreven.
Van Franz Kafka las ik het heel korte verhaal `The Bridge` over een brug die eindelijk zijn eerste bezoeker krijgt. Als hij wil zien wat de bezoeker doet, draait hij zich iets te ver om en slaat het noodlot toe.
Van Katherine Mansfield las ik `The Woman at the Store`, een dustbowly verhaal vol ingeslikte lettergrepen, stof en vooral de afwezigheid van alles.
Uit deze bundel nog niets, maar het fameuze `The Lottery` van Shirley Jackson staat erin. Wie weet wordt dat de volgende. Het is zo zonde dat zo`n bundel amper een handvol verhalen van vrouwen bevat.
Een kleine boekenbuit uit alle richtingen. Met per ongeluk een poeziebundel erbij (ik dacht dat het een verhalenbundel was). Het bevestigt nogmaals dat ik echt niets snap van gedichten. 😂😳
Het tiende en laatste boek van De Dag van Tien Eerste Hoofdstukken. Later vandaag het artikel op debbievanderzande.nl
It is said that when the new Queen saw the old Queen’s baby daughter, she told the King that the brat must be got rid of at once.
Een genreklassieker uit 1952 waarvan ik nog nooit gehoord had, Travel Light van Naomi Mitchison (1897-1999). De Schotse Mitchison had wel 70 boeken op haar naam staan toen ze op 101-jarige leeftijd overleed. Fantasyschrijver Samantha Shannon (bekend van The Priory of the Orange Tree en The Bone Season-serie) leverde het voorwoord voor deze editie.
Travel Light bestaat uit nog geen 170 bladzijden (met grote letters). Het is een verhaal met inspiratie uit alle hoeken, folklore, Noordse mythen , sprookjes en meer. Centraal staat ongewenste koningsdochter Halla, die opgroeit tussen de beren, leeft tussen de draken, spreekt met Walkuren en oorlogszuchtige helden bespot. Als Odin de Alvader haar op reis stuurt, het onbekende tegemoet, heeft ze alleen haar berenvriendelijkheid, haar drakenwijsheid en haar wilde geest als gezelschap.
Het is een heerlijk geschreven verhaal. De sprookjessfeer hangt zwaar tussen de zinnen. Ik ben benieuwd wat Halla nog gaat meemaken.
Het negende boek van De Dag van Tien Eerste Hoofdstukken.
On the day Gelsomina contracts worms, she is no different from who she has always been – an animal walking on all fours.
Ik hou van weird lit. Als de premisse raar is, vreemd, van de pot gerukt, iets dat je nog nooit hebt zien langskomen, zeker niet zelf had kunnen bedenken, dan vind ik het waarschijnlijk leuk. The Oldest Bitch Alive is een debuutroman over een bejaarde Franse Bulldog, Gelsomina, en de (lint)wormen die haar geïnfecteerd hebben. Jawel, ze komen allemaal enigszins aan het woord. De ene worm is vrij ontevreden over de behuizing die Gelsomina onvrijwillig biedt, maar de ander is best ok met de situatie.
Het is een buitengewoon vreemd boek, waarin ook ({i}) langskomt, een driedelig symbool voor the self, cosmic matter en the physical form. Hoe moeilijk het ook is om alle filosofische overpeinzingen te volgen, het boek is wel prachtig en heel veel zinnen zijn het waard om meer dan eens te lezen, werkelijk poëzie.
Ik heb geen idee waar dit boek naartoe gaat, of het 220 bladzijden lang boeiend en leesbaar blijft, maar het is prachtig uitgegeven en het is niet eens het vreemdste onderwerp in mijn boekenkast.
Dit boek is niet vertaald en ik verwacht ook echt geen aankomende Nederlandse vertaling. Echt te weird, denk ik.
Debbie leest weird
Een van mijn favoriete boeken is The Melancholy Death of Oyster Boy and other stories van Tim Burton, de beroemde regisseur. Het is het enige boek dat hij ooit uitbracht. Als ik lees over Stick Boy, Stain Boy (hij heeft zelfs een cape!) of The Girl Who Turned into a Bed, loop ik, gierend van het lachen, over van liefde voor deze vreemde wezens, die net even anders zijn.