Gezellige verhalen
Hoe schrijf je fantasy en sciencefiction?
Hoe slim is dit knakkertje?
Straydogs Rescue Nederland
De 20 kilo dumbells zijn gearriveerd, ze zijn monsterlijk.
#escalatie #krachttraining
Een dagje statten leverde mij vierentwintig (24!) boeken op. Hier zijn ze per boekhandel:
Op de eerste foto zie je de twee boeken die ik bij antiquariaat Isis vond. `Het teken aan de wand` is een essaybundel (over schrijvers en literatuur) van Mary McCarthy, een Amerikaanse schrijfster die overleed in 1989.
`The Loved One` is een novelle van Evelyn Waugh (overleden in 1966). Ik nam me voor alleen boeken van vrouwen te kopen bij Isis, maar bedacht me toen ik de boeken thuis uitpakte pas dat Waugh een man was. Ik wist dat, maar kennelijk was dat me even ontsnapt. Van Waugh ia o.a. Brideshead Revisited een heel bekende titel.
In de kasten bij tweedehands afdelingen en antiquariaten vind je toch wel veel meer mannelijke auteurs (ik gok nu even heel wild: 80% vs. 20%). Het is pas sinds vrij recent wat gelijkgetrokken, qua publicaties van de beide seksen.
`Calamities` van Chuck Wendig is het eerste deel van de reeks `Fiends`. Ik las nog nooit eerder iets van deze auteur, maar zijn boeken trekken me wel altijd aan. Er staat dan ook best het een en ander in de kast van hem. Een eerste deel van een nieuwe serie helpt me vast de impuls vinden om hem nu eens op te pakken.
Ik kocht het boek bij Van der Velde, A-Kerkhof.
Ook bij Van der Velde, A-Kerkhof, kocht ik deze stapel tweedehandse boeken.
In `Kus me, straf me` van Marja Pruis staan een heleboel stukken over schrijven en literatuur.
`Hoofden in de mist` van Sjoerd Kuyper gaat over jeugdliteratuur (moet dat vooral literair verantwoord zijn of vooral gewoon leuk?)
`De geboorte van een dromenwever` van Ngugi Wa Thiong`o gaat over de ontstaangeschiedenis van deze Keniaanse man als schrijver.
`The Bone People` van Keri Hulme is een vuistdikke Nieuw-Zeelandse klassieker uit 1983. In Nederland kennen we het boek als `Kerewin`. Het won de Booker Prize.
Van dezelfde auteur: `The Windeater`, een collectie verhalen.
`Onderweg` van Jack Kerouac, beter bekend als `On the road`, omdat ik net `Wolf` las van Lara Taveirne. Ik ken het verhaal, maar las het boek nooit.
En tot slot stuitte ik tot mijn pret op `De Hemel & Aarde Winkel` van James McBride, een roman uitgegeven door Meridiaan Uitgevers. Ik zat er al een tijd
Martijn en ik doen nu een `failure`-set als derde set. Alles net een gewichtsklasse hoger dan je normaal tien reps mee doet. En dan is het doel minstens vijf. Ik heb net voor het eerst bicep curls gedaan met de 15 kilo dumbells (3 reps) en de shoulder press met 17,5 kilo dumbells (5 reps) - (en fly met 15k, lateral met 10k, skullcrushers met 12,5k). Haha, blij mee!
De bicep curls kan ik met rechts beter, want dat is Maximis Decimus Meridius 💪 en de linkerbicep heet Jeff 😵💫.
Nu moe, maar voldaan.
Nou, tja, wat zal ik er eens van zeggen. We zijn nu officieel het slechtste pleeggezin van stichting Straydogs Rescue, want ook deze set pleegpups gaan we adopteren, net als 4 jaar geleden Miegels en Robbie.
Sergeant Brad L. Cooper Pooper was vreselijk de eerste maanden, maar gaandeweg klikte het, hechtte hij, raakte hij onwijs baasgericht en was het ineens volledig en absoluut `mijn` hondje. Dat vaatje nitroglycerine zit zo diep in mijn hart. Hij zal me nooit meer laten uitslapen, maar dat is ok.
Kabouter Maneschijn `Mano` Pollewop, aka Maantje, aka Megalomaantje, aka Monomaantje, aka Roemeense corgi was een Bart Smit-hondje bij aankomst. Fluffy, supergroot hoofd (hij is er aardig ingegroeid) en eigenlijk niet echt. Buiten is nog steeds alles eng, maar binnen bij ons is hij veilig en hilarisch. Een clown, een knuffel, een grapjas, zo lief!
Twee pups die meteen de beste vrienden werden. Die fantastisch werden geaccepteerd door `mental case` Robbie en voormalig red zone uitvaller Miegels. Die uiteindelijk, samen, in ons hart kropen. Hoe breek je dat nog los, om er eentje die kant en een ander de andere kant op te sturen?
Is het de meest verstandige oplossing? Nee. Wilde ik vier jonge honden hebben? Nee. Werd ik heel gelukkig toen we eindelijk de knoop doorhakten? Ja. Toen de stichting bevestigde dat ze mijn bericht hadden gelezen dat we ze wilden adopteren, werd ik helemaal warm van binnen, zo gelukkig!
Een nadeel is dat we nu echt even niet meer kunnen opvangen. Misschien over een jaar of twee een oude, trage worst. En een kat erbij of toch weer een galgo zit er even niet in. Dat zijn de consequenties van keuzes maken.
Voor nu is de keuze: Cooper en Mano blijven bij ons, in hun roedeltje. ❤️❤️❤️
Al deze boeken heb ik dubbel (niet per se in dezelfde editie, vertaling, taal). 😆 Het is een stapel die op mijn nachtkastje stond (met wat extra vondsten na de nieuwe alfabetisering van de wandkast) met het idee dat als ik er twee van heb, dat boek meer recht heeft gelezen te worden. In de praktijk pak ik er zelden een af, dus nu gaan ze op mijn bureau.
Met het idee voor elk boek een medelezer te zoeken voor een samenleesprojectje, hebben Martijn en ik al Hum van Helen Phillips gekozen om samen te lezen. Zin in!
Ik heb nog wat boeken dubbel, maar dat is vaak omdat dat projectjes waren. Zoals Femina van Janina Ramirez en Yellowface van Kuang. Die had ik dan al in Engels gekocht (en gelezen) en kreeg ik door een project bij Hebban of Mezza in het Nederlands. Die hou ik dan allebei, want dat is logisch (ja, dat is het).
Wat een score voor 12,50 euro bij de wijkkringloop.
Yeah, we hebben veel boeken. Maar ze staan er wel keinetjes bij! Alles (opnieuw) gealfabetiseerd, rondslingerende stapeltjes erin, alle single author story collections eruit (zie volgende foto) én afgestoft.
En dit zijn twee Vevor boekenwagens. Links met al mijn boeken over de positie van vrouwen, vrouwen in de literaruur, in de mythologie, in de geschiedenis, vergeten vrouwen, feminisme. Rechts met een heel eigen alfabet aan verhalenbundels (geen anthologieen, die hebben een eigen plek). Ik moet zeggen dat ik geen idee had dat ik er zo veel had, het past maar amper.
Debbie leest weird
Een van mijn favoriete boeken is The Melancholy Death of Oyster Boy and other stories van Tim Burton, de beroemde regisseur. Het is het enige boek dat hij ooit uitbracht. Als ik lees over Stick Boy, Stain Boy (hij heeft zelfs een cape!) of The Girl Who Turned into a Bed, loop ik, gierend van het lachen, over van liefde voor deze vreemde wezens, die net even anders zijn.